«Θυμάμαι που πολλές φορές περνούσες τη μέρα σου αντιγράφοντας κείμενα που σου χρησίμευαν ως άμφια. Το προτιμούσες αυτό γιατί στη αντιγραφή η προσωπική συμβολή πρακτικώς περιορίζεται στον μόχθο, η συναισθηματική πράξη ανήκει σε άλλον. Έτσι κρατιόσουν σε απόσταση από τα γραπτά σου.... Τέτοιες φράσεις είναι σαν αποδημητικά πουλιά, έλεγες. Ανάλογα με την εποχή μεταφέρονται. Είναι λόγια του αέρα, φράσεις- μετανάστες. Φράσεις που ψάχνουν την τύχη του άλλου, κάθε φορά».
ΥΓΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ Σελ. 87

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2008

ΥΓΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ - ΕΛΕΝΗ ΓΚΙΚΑ 31


«Όλα όσα δεν θυμόμαστε απομακρύνουν ακόμα πιο πολύ το παρελθόν μας. Το μέλλον μας σχηματοποιείται τόσο μ’ αυτά που ξεχνάμε, όσο και μ’ αυτά που επιλέγουμε να ξεχάσουμε».
Βρικολακιάζει το δικό μου παρελθόν εις το διηνεκές. Τώρα πια είμαι σίγουρος. Η δική σου Ξένια, πατέρα, σε μένα έφτασε Σαβίνα. Και η δική σου φωτιά, σαν παιδί αναγεννημένο μέσα απ’ τις στάχτες, νερό. Από τους ετερώνυμούς μου, ο Easy Rider, ο πιο κοντινός. Με το σημάδι της αμαρτίας στον ώμο μου και στον ώμο του. Ένα μικρό καφετί σημάδι σαν σπασμένη μικρή πεταλούδα ή σκορπιός.
Γεννημένος κι αυτός την ίδια μέρα. Ενδεκάτη Νοεμβρίου σαν τον Ντοστογιέφσκι. Σκορπιός.
Σελ. 211

Δεν υπάρχουν σχόλια: