«Θυμάμαι που πολλές φορές περνούσες τη μέρα σου αντιγράφοντας κείμενα που σου χρησίμευαν ως άμφια. Το προτιμούσες αυτό γιατί στη αντιγραφή η προσωπική συμβολή πρακτικώς περιορίζεται στον μόχθο, η συναισθηματική πράξη ανήκει σε άλλον. Έτσι κρατιόσουν σε απόσταση από τα γραπτά σου.... Τέτοιες φράσεις είναι σαν αποδημητικά πουλιά, έλεγες. Ανάλογα με την εποχή μεταφέρονται. Είναι λόγια του αέρα, φράσεις- μετανάστες. Φράσεις που ψάχνουν την τύχη του άλλου, κάθε φορά».
ΥΓΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ Σελ. 87

Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2008

ΥΓΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ - ΕΛΕΝΗ ΓΚΙΚΑ 4



Αυτή τη φορά, όμως, δεν σώθηκε.
Εκεί που ήμασταν σίγουροι, όχι, δεν σώθηκε. Αλλ’ έτσι δεν συμβαίνει πάντοτε στη ζωή; Εκεί που βαδίζουμε απόλυτοι και με βεβαιότητες, να ‘σου, πρωταγωνίστρια λαμπερή αυτή και σου τη φέρνει. Αλλάζει εντελώς την προσχεδιασμένη πλοκή, με μια τοσοδούλα «τυχαία» πράξη, ανατρεπτική και ασήμαντη, ικανή, όμως, Σα ντόμινο να συμπαρασύρει τα πάντα. Σαν τη χιονοστιβάδα, να σου αλλάζει το είναι σου και το έχει σου.
Διότι έτσι είναι, τελικά. Στις σιγουριές μας, κτυπά η ζωή.
Σελ.11

Δεν υπάρχουν σχόλια: